Monodramom naših života završen 6. Be:femon

Katarina Đoković
22. okt 2018.

Četvrti, ujedno i poslednji, dan bečejskog festivala monodrame „Be:femona“ protekao je u znaku predstave Juraja Arasa „Desnica: Igra proljeća i smrti“. Monodrama glumca iz Zadra rađena je po najznačajnijem romanu Vladana Desnice „Proljeća Ivana Galeba“. Prema rečima samog pisca, njegov irealni dnevnik pisan je dvadeset i jednu godinu, obuhvatajući i period Drugog svetskog rata. Sama struktura priče spada u „roman esej“, sastavljen od nemarno raspoređnih proznih dela. Lik violiniste Ivana Galeba, prikovanog za samrtničku postelju, obuhvata sintezu viđenja i shvatanja života preko pitanja poltronstva, nihilizma i vrednosti intelektualizma, dok polagano stiže i do esencijalnog ispitavanja pojma smrti i filozofskog uticanja njega kao sastavnog dela procesa života.

„Sklapam ponovo oči, i gle, kao da to nije roj mladih mušica što oko moje glave igra tjeran u kovitlac daškom vjetra koji po tek prosušenoj zemlji šara male virove prašine, već da to oko mene šume moja minula proljeća. Žmurim na mladom proljetnom suncu i osjećam da sam već na životu ne treba tražiti drugog cilja ni dubljeg smisla. Vedar sunčan dan, i kora ljeba, i krpa neba sa šakom zvijezda nad glavom – i ja ne mogu da zamislim veće ni stvarnije sreće: sve želje šute i čula dremlju, a misli imaju prazničko ruho i bijele srkštene ruke.“

desnica-befemon

Glumac Juraj Aras uz pomoć animacije lutke vešto nam dočarava simbole proleća i smrti kao svetlost nade i dubinu tuge. Tokom igre simbola, na scenu postavlja ekstrovertnu nežnost i komfornu gorčinu, izbalansiranu svečanost jin janga.  Poetska igra preciznosti i mozaik plemenite podrugljivosti samom sebi, monodramu čine izlazom iz jednostranog posmatranja života. Predstavljajući nam fabulu života, glumac nam vrlo jasno govori o čistoći duševnih događaja, bez ikakvih sudelovanja okoline. „Desnica: igra proljeća i smrti“ čini da forma monodrame biva samo na papiru, dubina komada tiče se svakog živog bića na planeti.

Prema mišljenju publike, monodrama Juraja Arasa dobila je ocenu 4, 49.

Nagrade

Po ocenama publike, nagradu za najbolju predstavu odnosi monodrama Anke Gaćeše „Moj život: priča o Isidori Dankan“ sa ocenom 4,83.

Nagradu žirija ponela je zagrebačka glumica Ivana Buljan Legati, svojom monodramom „Soba za poglede“.

U obrazloženju žirija, predsednica Dušanka Glid Stojanović, glumac Arpad Černik i glumica Hana Selimović, navode:

„Ovaj “Be:femon” odisao je, i u selekciji i u ostvarenjima, u najboljem smislu reči avangardnim, hermetičnim, a opet komunikativnim izvedbama, i to u očiglednoj sprezi sa publikom, jer otvaraju mizanscen duše, spektar tragizma, izolacije, obmane, zablude, propalih ideala, teških života, lepote stvaralaštva i (ne)potrebnosti stvaralaštva. Socijalni, politički, klasni, moralni, emotivni, psihološki, pesnički i filozofski dualizam u čoveku, i ta večna dilema da li je borba strast, lična ambicija, bolestan ego, slab libido, želja za nepatvorenom istinom, život u notornoj politizovanoj laži - s ljudima ili bez njih? – upravo ova pitanja otvara “Befemon”, a zatvara ih odlukom da nagrada pripadne Ivani Buljan Legati, glumici iz Zagreba.

Svojom neverovatnom sposobnošću da izrazi tananost jedne snažne frustracije kroz priču Virdžinije Vulf i suptilnost velike nesigurnosti sveta kom pripada - kao i u svim vremenima u kojima je vrednost samo ono što je vidljivo, ono vulgarno, a skriveno ono što podrazumeva spektar unutrašnjeg predela duše - Ivanina glumačka interpretacija otkrila nam je bogat, glamurozan, ekscentričan, poročan i nadasve ekspresivan svet Ivaninog talenta, što je s pravom uvršćuje u dosadašnje laureate “Be:femona” (Zijah Sokolović, Vlado Kerošević, Ozren Grabarić…).

Ovaj relevantni i visoko umetnički festival koji neguje individualnost ohrabren je velikom snagom i voljom direktora Zdravka Petrovića koji ovaj poduhvat podržava i održava i unapređuje 6 godina, omogućavajući i umetnicima i publici ekskluzivu iz koje proističe usavršavanje kao kolektivni čin.“



Povratak na vesti