Premijerom predstave "Gradovi kojih više nema" počinje sezona u Bitef teatru

28. sep 2019. Bitef teatar

U okviru strategije Bitefa koja podrazumeva čvršće povezivanje programa festivala sa teatrom, u sezoni 2019/20 Bitef teatar započinje sa novim konceptom. Radi se o naporima da se napravi organska veza između svakog izdanja festivala i pozorišne sezone koja mu sledi. U ovakvoj postavci, sezone Bitef teatra bi predstavljale reakciju na festivalska izdanja, ulazile u dijalog sa njim i bile neka vrsta njegove „produžene ruke” tokom godine, sa ciljem da se u potpunosti ostvariono što je Bitef teatru namenila Mira Trailović pre trideset godina.

Pod sloganom Nastavimo iz početka, sezona 2019/20 Bitef teatra se oslanja na koncept 53. Bitef festivala koji se bavio raspadom zajednice na svim nivoima i pokušajem definisanja alternativa za stanje u kome se nalazi naša civilizacija. U formalnom smislu, predstave će pokušati dodatno da istražuju elemente imerzivnosti u pozorištu, odnosno, one pozorišne forme u kojima se briše jasna granica između izvođača i publike. 

Ne slučajno, sezona počinje 1. oktobra premijerom predstave "Gradovi kojih više nema" jedne od najznačajnijih svetskih koreograkinja, Konstance Makras. Predstava se realizuje uz učešće plesača Bitef dens kompanije, jednog od stubova Bitefa teatra, koja ove godine proslavlja desetogodišnjicu rada. 

Gradovi kojih više nema vodi ka istraživanju umetnosti sećanja, ili ars memoriae, u kojoj se sećanja naročito čvrsto vezuju za fizičke lokacije, prostorije i arhitekturu. Ishodište ovog komada bio je grad kao konkretna geografska lokacija, kao sidrište sećanja. Šta biva sa našim uspomenama, šta biva sa onima koji nastavljaju da pamte ta fizička mesta čak i nakon što ona budu uništena?
Postupci izvođača na sceni odnose se na antičke veštine ars memoriae, prema kojoj, da bismo vratili u sećanje stvar koju želimo da upamtimo, najpre moramo da saberemo utiske. U središtu te mnemoničke tehnike jeste prostorna orijentacija. Na koji nam način u svrhu sećanja mogu poslužiti prostorije i mesta?
Gradovi kojih više nema istražuje arhitektonska mesta u ulozi narativnih instrumenata naše istorije - u svrhu ponovnog pisanja istorije, vidanjem rana prošlosti, i zarad razumevanja savremenih događaja (na ličnom i globalnom planu) kao dela neprekidnog ciklusa koji doživljavamo kao protok vremena.
Sećajući se gradova... priče očevidaca bombardovanja Drezdena u februaru 1945, koje se prepliću se sa sećanjima izvođača i njihovih porodica na slična iskustva iz NATO bombardovanja, ukazuju na to da se talasi istorije i politike ponavljaju.
Komad takođe preispituje odnose arhitekture i memorije kao fizičkog iskustva

Konstanca Makras



Povratak na vesti


Ukoliko želite da naš rad podržavate iznosom koji sami određujete na mesečnom nivou, kliknite ovde: https://www.patreon.com/hocupozoriste