Kruševačko pozorište | Drama Komedija
Ulogujte se da dodate predstavu u listu zelja

I svaki put kao da je prvi


petak 01. mar 2019. u 20:00
0.0

Broj ocena: 0;




I svaki put kao da je prvi

Premijera: 08. dec 2018.
Režija: Jovana Tomić

Igraju:

Gordana Djurdjević Dimić – Aničina majka
Jelena Matijašević - Anica
Jelena Stajkovac - Tašana
Biljana Nikolić – Tašanina majka
Nikola Rakić - Ita
Dejan Tončić – Kaluđer, Saroš, Miron

Dramaturg: Dimitrije Kokanov, Koreografkinja: Maja Kalafatić, Kostimografkinja: Selena Orb, Kompozitorka: Miša Cvijović



Reč dramaturga

Osnovni materijal za konstruisanje teksta I svaki put kao da je prvi preuzet je iz pripovetke Pokojnikova žena, te drame Tašana Borisava Stankovića. Primenjen je princip dekomponovanja proznog i dramskog materijala te ponovno sklapanje kompozicije metodama fragmentiranja dramskog sadržaja i dramatizacijom proznog sadržaja. Adaptacija nastale tekstualne sturkture koja postavlja dve glavne junakinje iz dva dela Bore Stankovića: Anica iz pripovetke i Tašana iz drame, obezbedila je osnovnu dramsku strukturu praćenja narativa o životu žena koje su ostale same i sa tom okolnošću se suočavaju. Dalja adaptacija je omogućila da se u originalnim tekstovima udovice zamene pozicijom ostavljenih, u romantičnom odnosu odbačenih žena, te da kompletan narativ bude narativ preboljevanja tj. traženja izlaska iz polja poražene tj gubitnice. Sledeći nivo intervencije je postupak aktuelizacije nastalog teksta. Aktuelizacija je izvršena dramaturškim metodama montaže i kolažiranja nastalog dramskog materijala sa dokumentarnim materijalom preuzetim iz dnevne štampe i pre svega tekstualnih ženskih ispovesti i razgovora sa različitih foruma na temu ostavljanja, preboljevanja, preispitivanja tradicionalnog okvira vaspitanja žena u Srbiji danas. 

Aproprijacija različitog medijskog sadržaja je omogućavala objektivnije sagledavanje, iščitavanje i učitavanje novih značenjskih celina u tekstu. Novonastala konstrukcija predstavlja svojevrsno povlačenje paralele u narativma problema emancipacije žena u patrijarhalnom društvu s početka dvadesetog veka i njihovog revidiranja u kontekstima ''oslobođene žene'' u društvu početka dvadeset prvog veka. 

Tašana i Anica su simboliče bliznakinje, dva arhetipa, dva modela, dva lica unutar istog mehanizma, mehanizma preboljevanja i oslobađanja od pozcije koja podrazumeva zavisnost od muškarca kao životnog stabilnog oslonca.