Katarina Izmailova

Ulogujte se da dodate predstavu u listu zelja
0.0

Broj ocena: 0;

Katarina Izmailova

Premijera: 20. maj 2017.
Pisac: Rudolf Bruči, Režija: Dimitrije Parlić

Igraju:

Katarina - Ana Đurić / Marijana Ćurčija
Sergej - Andrej Kolčeriu / Samjuel Bišop
Svekar - Liviu Har / David Gruoso
Muž - David Gruoso / Ivan Đerković
Nećak - Ljiljana Jokanović / Jelena Nikolić
Sonja, robijašica - Dunja Lepuša / Sonja Batić / Milena Krkotić
Aksinja, sluškinja - Verica Kozarev Klarić / Bojana Mitić / Jelena Marković
Katarinina vizija - Olga Avramović / Milena Krkotić

I vizija
Sanja Pavić, Sonja Batić, Milena Krkotić, Dunja Lepuša, Olga Avramović, Sonja Gavrilov, Jovana Paunović, Lana Stojanović, Milan Ivan, Aleksandar Bečvardi, Zoran Trifunović, Naojuki Acumi, Đulio Milite

II vizija
Olga Avramović, Milena Krkotić, Milan Ivan, Bojan Radnov, Zoran Trifunović, Naojuki Acumi, Aleksandar Bečvardi, Đulio Milite, Marko Dubovac

III vizija
Olga Avramović, Milena Krkotić, Liviu Har, David Gruoso, Sanja Pavić, Lana Stojanović, Sonja Gavrilov, Jelena Danguzov, Milana Samardžić, Jovana Paunović

Maske 
Milan Ivan, Zoran Trifunović, Aleksandar Bečvardi, Sanja Pavić, Sonja Batić, Milena Krkotić, Bojana Mitić, Nadežda Salak, Jelena Marković, Jelena Nikolić, Vesna Ilić, Mina Radović

Radnici i radnice na imanju
Dunja Lepuša, Olga Avramović, Jelena Marković, Verica Kozarev Klarić, Bojana Mitić, Bojana Matić, Sanja Pavić, Milena Krkotić, Sonja Batić, Nadežda Salak, Irena Mesaroš, Ljubica Selaković Bandić, Ivana Pribić, Vesna Ilić, Ivana Nanić Suvačarević, Maja Kuveljić, Sonja Gavrilov, Jovana Paunović, Lana Stojanović, Milana Balaž, Zorana Radivojević, Ivana Ivanov Maćešić, Jelena Danguzov, Milana Samardžić, Jelena Nikolić, Mina Radović, Juka Macujama, Ana Milenković, Milica Remeštar, Milica Jelić, Bobana Rokvić, Dejana Simatović, Ivan Đerković, Bojan Radnov, Zoran Trifunović, Milan Ivan, Đulio Milite, Aleksandar Bečvardi, Igor Tauber, Naojuki Acumi, Marko Dubovac, Ranko Lazić, Gleb Sumanov, Nikola Stamenović*

* Učenik Srednje baletske škole iz Novog Sada

Libreto, prema noveli Ledi Magbet Mcenskog okruga N. S. Ljeskova: Dimitrije Parlić, Reditelj i koreograf: Dimitrije Parlić, Režiju i koreografiju prenosi: Konstantin Tešea, k.g. NP Beograd, Dirigent: Aleksandar Kojić, Prema scenografiji Petra Pašića: Dalibor Tobdžić, Prema kostimografiji Božane Jovanović: Mirjana Stojanović Maurič
 

 



Katarina Izmailova poslednji je i najznačajniji balet jugoslovenskog kompozitora Rudolfa Bručija. Libreto je sastavio Dimitrije Parlić po noveli N. Ljeskova Ledi Magbet Mcenskog okruga.

Hvatajući se u koštac s literarnim predloškom, kojem je Šostakovičeva opera zaveštala auru „neuralgične tačke“ u istoriji muzike XX veka, Bruči i Parlić opredelili su se za deistorizaciju/univerzalizaciju priče o Katarini Izmailovoj. Stradanje glavnog ženskog lika preneto je, kako navodi muzikolog Bogdan Đaković, „u neko vreme koje bi moglo da bude i sadašnje, i prošlo, i buduće. Na taj način došlo se do izvanrednog, delikatnog a jasnog uopštavanja u idejnom, simboličkom smislu.“ O estetskoj nameri autora baleta najbolje svedoči komentar u programskoj belešci sa premijernog izvođenja: „Likovi, karakteri i situacije razvijaju se i otkrivaju kao da se to događalo bilo kada, bilo gdje a istovremeno kao da je sve to – sada, u ovom trenutku.

Katarina od prestupnice postaje žrtvom, tragičnim likom koji gubi životnu orijentaciju i pokušava da na nasilje odgovori nasiljem. Počinivši zločin, Katarina ne nalazi sreću – muče je grižnja savjesti, pati od halucinacija.

Rušilačke snage koje ju razaraju ogromne su, nasuprot Katarini i njenoj čežnji za srećom i ljubavlju“. (Milica Jovanović, iz štampanog programa za premijeru u Narodnom pozorištu u Beogradu, 27. XI 1977).

Prema partituri, balet sadrži tri čina. Naknadnom integracijom drugog i trećeg čina dobijena je forma u kojoj prvi čin obuhvata scene: Dosada; Vizija devojaštva; Oproštaj sa suprugom; Veselje radnika; Prvi susret Katarine i Sergeja; Dolazak svekra; Ljubavna igra I; Vizija II; Kažnjavanje Sergeja; Sukob Katarine i svekra (svekrova smrt). Drugi čin uključuje scene: Velika ljubavna scena (Katarina i Sergej); Vizija III (mrtvi svekar); Dolazak muža i njegova smrt; Pretprazničko veče; Smrt dečaka naslednika; Progonstvo u Sibir; Sergejeva nevera; Osveta (smrt suparnice); Samoubistvo.

U svom jedinom celovečernjem baletu Bruči gradi tradicionalne dramske, lirske, skercozne i žalobne komplekse na bazi modernističkih izražajnih sredstava poput klasterske plohe, ogoljenog ritma i ekspresionističke melodije. Proizvođenje celina iz svedenih jedinica muzičke građe ukazuje na neobaroknu logiku afektivnog jedinstva scene/numere. Konkretniji neobarokni označitelji uvedeni su kroz motoričnu koncertantnost i polifone elemente poput kanonske imitacije, fuge, floridusne heterofonije i kontrapunktskog sučeljavanja ekspresivnih linija. Osobenostima poslednjeg Bručijevog baleta treba pridružiti i citat orguljske tokate J. S. Baha (Tokata i fuga u de-molu BWV 565) u potresnoj sceni ubistva deteta.

Nemanja Sovtić, muzikolog