Elektra

Elektra (po Euripidu) nastala je 1968. (premijerno izvedena u Ateljeu 212, 12. novembra iste godine). Pod prigodnim naslovom Elektra 69 prikazana je izvan konkurencije na trećem BITEF-u, 4. septembra 1969. Time je označen i kraj Kišove saradnje sa Ateljeom 212, započete 1965. Iz iskustva koje je stekao kao dramaturg nastale su tri njegove televizijske drame („Noć i magla“, „Papagaj“, „Drveni sanduk Tomasa Vulfa“) i dramatizacija pripovetke „Grobnica za Borisa Davidoviča“. To je, uz Elektru, ceo Kišov dramski bilans, kojem treba dodati velik broj prevoda dramskih tekstova (Kornejev Sid, Molijerov Don Žuan, Miseova „dramska poslovica“ Ljubavlju se ne igra, dramatizacija Sadove Filozofije u budoaru, Poslednji dan na smrt osuđenog Ž.-I. Tiserana, Labišova Kasica-prasica, Fejdoova Mačka u džaku, Sartrove Trojanke