Grad Sombor najlepši je kada dočekuje pozorišni maraton, a petog juna počelo je 32. izdanje istog. Pre nego što započne niz predstava, sedimo u kafiću ispred pozorišta, upijajući energiju kojom grad odiše. Razni ljudi se okupljaju oko stolova, čavrljajući o svojim očekivanjima i omiljenim trenucima iz prethodnih godina. Među posetiocima se mogu primetiti i glumci koji će ove večeri nastupati na sceni; svojim prisustvom stvaraju jednu prisnu i prijateljsku atmosferu koja je karakteristična za ovaj festival. U petnaest do sedam vrata se otvaraju i pošto se publika smestila i svetla su se prigušila, obraća nam se upravnica Bojana Kovačević koja najavljuje Marka Markovića, nekadašnjeg dugogodišnjieg člana glumačkog ansambla, koji svečano otvara festival.
Potom je usledila prva predstava večeri „Edip” Jugoslovenskog dramskog pozorišta iz Beograda, a u režiji Vita Taufera. Na iznenađenje publike, on odlučuje da antičku dramu o sinu tebanskog kralja, Edipu, postavi na jedan suštinski inovativan i osavremenjen način, smještajući je u moderni kontekst srpske kafane. Takvim načinom postavke ova grčka tragedija više sliči na kakvu akcionu ili kriminalističku seriju koja odgovara našem vremenu, nego li na starovjekovnu dramu. Ukoliko ne bismo imali odrednice poput kralja Tebe i proročanstava u Delfima, teško bismo i prepoznali da je riječ o svima dobro poznatom Edipu, kome su prorekli da će ubiti svoga oca i oženiti se svojom majkom.
Publika je u sat i po vremena, koliko je trajala predstava, prisustvovala čitavom rolerkosteru emocija, začinjenim kafanskim muzičkim sekvencama, dimom i rakijom. Tekst su adaptirali Marko Manojlović i Vesna Radovanović, koja je i dramaturg, stvorivši od često mnogima nerazumljivog Sofoklovog jezika jedan savremen svijet psihološkog krimića karakterističnog našem podneblju. U naslovnim ulogama nalaze se Milan Marić i Nataša Ninković, koji svojom glumom dominiraju zadimljenim mračnim ambijentom u koji su smješteni i stvaraju izuzetno dramatičnu i uzbudljivu atmosferu.
Čitav taj rolerkoster doživljava kulminaciju na samom kraju kada se svi konci razmrse i radnja se izmješta u prostor publike, koja prvobitno biva zbunjena, pomalo i zastrašena, a zatim i oduševljena takvim krešendom. Izbor da se antički tekst smjesti u modernizovan kontekst izuzetno je promišljen i dokazuje koliko su i stariji tekstovi uvijek primjenljivi, a ovdje je riječ o promišljanju o istini, o sveprisutnoj žudnji za moći, o gnevu i tome gdje nas isti vodi, o vladarima, autoritetima, ljudima i greškama.
U pauzi imali smo priliku da pogledamo izložbu „Srpska Sara Bernar somborka Milka Grguova” autorke Jelice Stevanović, a potom prelazimo na malu scenu, takozvani Studio 99, kako bismo gledali predstavu „Ružičasto” Teatar Vuka takođe iz Beograda, u režiji Anje Čuković. Poznatoj porno-glumici Kim Kin dvadeset minuta pred intervju na nacionalnoj televiziji u kom će promovisati svoju novu liniju proizvoda, u garderobu dolazi premijerka Britanije, čiji je muž naručivao Kimine proizvode preko kartice državnog budžeta i time bio upleten u vanserijski skandal. Premijerka ovim postupkom očajnički pokušava da odvrati Kim od toga da potvrdi vest o skandalu kako bi spasila svoj ugled. Kroz dva suprotna stanovišta o porno industriji razmatramo šta zapravo znači živeti i raditi u „muškom svetu”, shvatamo da, iako naizgled različite osobe, njih dve su iste, moćne ženske figure koje imaju istu želju da pronađu svoj put u društvu koje ih ne vrednuje. Duodrama, u kojoj glavne uloge tumače somborcima poznata Danica Grubački i Maja Šarenac, ispraćena je velikim aplauzom, a potom smo se ponovo preselili na veliku scenu gde smo gledali „Noć u kući gospodina Kolaka” Yugoarta iz Beograda, a u režiji Irfana Mensura.
Sam Irfan Mensur tumači lika gospodin Kolaka, oca poznate pevačice Anđele Kolak, koja iako je neprisutna tokom cele predstave predstavlja zaplet drame. Susretom njenog oca, bivšeg supruga kojeg tumači Slobodan Boda Ninković, i sadašnjeg partnera, kojeg igra Vladimir Kerkez, kroz niz komičnih situcija promatramo koja je uloga stereotipnog sredovečnog muškarca, nevažno da li je on visokoobrazovani prosvetni radnik ili pak običan majstor. Ova predstava na duhovit način oslikava našu osnovnu potrebu za razumevanjem, partnerstvom i ljubavlju, sa kojom se somborska publika poistovetila, te je ispratila poslednju predstavu ovog dana uz gromoglasan smeh i veliki aplauz.
Foto: Srđan Doroški
