„Kad te Bog ritne u stomak” premijerno u Novosadskom pozorištu

Premijera predstave „Kad te Bog ritne u stomak” održaće se, 8. juna u 19 časova, na sceni Novosadskog pozorišta.

Priznati roman spisateljice Ildiko Lovaš je, pod rediteljstvom Andraša Urbana, pretočen u dramski tekst za čiju izvedbu će se pobrinuti koprodukcija od dva pozorišta - Novosadskog pozorišta i subotičkog pozorišta „Deže Kostolanji”. 

Naslov romana svojim, pomalo zagonetnim naslovom, implicira na dinamičan tok radnje, a nešto više o etapama kroz koje je njegov siže morao proći na putu od autorkine početne zamisli pa sve do njegove, prošlogodišnje romaneskne, a najposle i ovogodišnje scenske konstrukcije, otkrila nam je sama autorka, Ildiko Lovaš. Podstaknuta pitanjem o tumačenju intrigantnog naslova, autorka je izjavila da je njegovo shvatanje i potonju interpretaciju najbolje prepustiti rediteljskim rešenjima i glumačkoj igri, jer je, kako kaže, to deo „jedinstvenog kreativnog procesa koji su samo oni doživeli čitajući i radeći na njegovoj dramskoj formi”.

Otkrivajući da interesovanje prema glavnom akteru svog romana inspirisanog istinitim sudbinama, deli sa Urbanom, spisateljica je kazala: „Andraš i ja delimo zajedničku viziju prema umetnosti, i priznajem da je, zajedno sa glumcima, stvorio nešto mnogo izvanrednije nego što pisac može da zamisli u trenucima spravljanja romana. Zajedničkim radom i razmišljanjem, glumci i reditelj su u romanu otkrili i na scenu postavili mnogo više slojeva nego što sam i sama, tokom procesa pisanja, zamislila.”

Osvrnuvši se, na gotovo mitološku pozadinu na kojoj se godinama rekonstruiše život nadaleko čuvenog i ni po čemu manje kontraverznog spisatelja Geze Čata, autorka motiv svoje zaokupljenosti ovom izuzetnom književnom ličnošću, objašnjava kao radoznalo traganje za odgovorom na pitanje koje najavljena predstava teži da postavi: „Kako je to živeti pored jenog umetnika?”. Raspolažući širokim repertoarom detalja iz života pomenutog spisatelja rođenog pred kraj devetnaestog veka, ali i kolosecima svih onih sudbina sa kojima se susretao, koje je izmenio ili su pak one izmenile njega, primarna ideja po kojoj je poteklo čitavo delo, mogla bi se sažeti u želju za demistifikacijom postmodernističkog razumevanja međuljudskih odnosa na kojima je izgrađena savremena zajednica.

Nadovezavši se na autorkine reči, reditelj Urban približio nam je Čatov životni put koji je prevremeno salomljen odavanjem najrazličitijim porocima, izrečen na stranicama njegovih dnevnika koji su ekspanziju među publikom doživeli nekoliko decenija po njegovoj smrti. Upravo ta biografska građa postaje predtekst i prafabula svim budućim proučavaocima Čatove figure, i kako reditelj navodi: „Postaje javno dobro, jer svi mi imamo odnos prema poznatim i talentovanim ljudima, te želimo da sve njihovo pripadne nama. Ono što mi želimo da postignemo jeste dekonstrukcija tih niti kojima je sagrađena ličnost Geze Čata, a koje vode do samog središta ljudske srži. Upravo tom dekonstrukcijom mi želimo da dođemo do rekonstrukcije”.

„Ovo je predstava namenjena svakodnevnom gledaocu koji želi da, posredstvom jedinstvene figure Geze Čata, dosegne do univerzalnog ljudskog bića”, završava reditelj. 

Prvu reprizu predstave publika će imati priliku da gleda 15. juna na pozornici subotičkog teatra „Deže Kostolanji”.