Srpsko nebesko carstvo

Marina Paroški
29. maj 2018.

Neobičan sklop Kosovskog boja i cele tadašnje literature definiše predstavu „Carstvo nebesko“ u režiji Jerneja Lorencija koja je juče odigrana u Srpskom narodnom pozorištu, prvenstveno na „Pera Dobrinović“ sceni, a zatim na velikoj sceni „Jovan Đorđević“.

Predstava „Carstvo nebesko“  izaziva snažne emocije povezivanja sa istorijom i tradicijom srpskog naroda u kojoj glasovi devetoro glumaca različitom dinamikom opisuju dešavanja pre Kosovskog boja dok sede na običnim stolicama u polukrugu. U ovom statičnom delu, dok su u elegantnim odorama a snažni reflektori im obasjavaju lica, publici približavaju njihov susret sa epskom poezijom i na humorističan način prepričavaju njihov obilazak grada Kruševca i manastira Ravanice zajedno sa rediteljem.

Svaka priča propraćena je epskom pesmom koju moćnim glasom izvode glumci čineći da publika potpuno utone u srednjovekovne događaje, u tu istoriju gde su ljudi ginuli, kojoj se nedovoljno pridaje pažnja, a koja je izgradila kulturu srpskog naroda. „Za krst, sitnu krv ću proljevati i za veru umrijeti.“, peva Hana Selimović.

Priča prati otpore hrabrih Srba prema ozloglašenoj turskoj vojsci, kao i samog kneza Lazara, njegovu ljubav prema knjeginji Milici i razne dileme kroz koje prolazi. Takođe, priča prati i 9 Jugovića i njihovu majku dok govori o sinovima drhtavim glasom punim ljubavi. Ona je odevena u crnu satensku haljinu gde izvanrednom glumom Olga Odanović sumornog lica verno prikazuje oplakivanje izgubljene dece.  Njeni pokreti ruku, njena uzrujanost ostavljaju snažan utisak na publiku. Ona je prva, ali nije poslednja čije je srce iznemoglo jer su se prazni konji i psi vratili, a junaci ostali na bojištu. Ovde nam reditelj povlači paralelu sa današnjicom, postoje i danas žene kojima je prepuklo srce kao i njoj.

Minimalni scenski efekti upućuju na to da publika usmeri svoju pažnju na glumce: na njihove monologe i snažne emocije.

U drugom delu predstave, dinamičnijem delu, čak se jedan od glumaca penje na pozornicu predstavljajući jednog od junaka boja. Dok su oči publike uprte u njega, on svojim pokretima likuje i hiperbolizuje boj i postavlja pitanje se da li su uopšte istiniti pesme i događaji? Sam postupak promene scene dešava se zbog odigravanja boja. U prvom delu izgovaraju se pesme pretkosovskog ciklusa, dok su u drugom izražene kosovske i pokosovske pesme. Njih opevava Kosovka devojka, odevena u belo čija odora oslikava čistotu.

Naša zemlja stvorena je u krvi, a danas je mladež ne poštuje i okreću se od svoje otadžbine i istorije, kao da je porastao stid na te događaje.

Sjajna predstava u kojoj glume Nataša Ninković, Olga Odanović, Nada Šargin, Hana Selimović, Branko Jerinić, Nikola Vujović, Bojan Žirović, Milutin Milošević i Slaven Došlo.



Povratak na vesti