Nespokojna umjetnost


Takmičarski program festivala profesionalnih pozorišnih trupa i nezavisnih produkcija, pod nazivom BAŠTeAtar, otvorila je predstava „Fragmenti nespokoja”. Nastala je po motivima portugalskog pisca Fernanda Pesoe, čije su tekstove iz „Knjige nespokoja” i zbirke pjesama „Poznati stranac” adaptirale Marina Ćetković i Tamara Baračkov, dok režiju potpisuje Ana Konstantinović. U predstavi igraju: Milica Stefanović, Željko Maksimović, Dobrivoje Miljanović, Marija Kovačina i Marija Opsenica (glas).

treci-basteatar-treci-dan-milica-rakovic1

I prije samog početka publika, koja sjedi na samoj pozornici, sluti da neće prisustvovati klasičnom komadu. Scenu čine dva video bima, postavljena jedan naspram drugog, jedan fotokopir aparat, mnoštvo saksija sa cvijećem, ventilatori, reflektori, kamere i mikrofoni. Autori predstave vrlo vješto uvode portugalskog pisca sa početka prošlog vijeka u savremeni kontekst, u jednom trenutku ga duhovito upoznajući i sa „Poslednjim boemom” Šekija Turkovića. Granica između publike i onoga što se dešava na sceni gotovo da ne postoji: glumci naizmjenično kopiraju pjesme iz Pesoine zbirke, da bi ih kasnije podijelili publici; često se stiče utisak da se direktno obraćaju posjetiocima, a u jednoj sceni gledaoci postaju živ dio predstave, posmatrajući sopstvena stopala, koljena, šake i vratove na video bimu.

„Fragmenti nespokoja” scenski istražuju centralne teme Pesoinog djela, poput otuđenosti i usamljenosti pojedinca, ali i želje da se život proživi do krajnjih granica, na što je moguće više načina, kroz sve moguće identitete. Na neki način Pesoa je vodio dvostruki život: onaj dnevni, u kome je bio činovnik, za koji i on tvrdi da je bio lažan, i onaj noćni, stvarniji, koji je proživljavao u snu, zanosu, poeziji, koristeći jednostavne scene iz života kao povod za vrlo duboka promišljanja. U njegovim tekstovima analiza fotografije kolega sa posla postaje studija karaktera, a običan prevoz tramvajem vodi temeljnom proučavanju putnika, kroz pažljivo posmatranje njihove odjeće, položaja tijela i pokreta – svega onoga što, svjesno ili ne, otkrivamo samom svojom pojavom. Ovo multimedijalno izvođačko djelo otvara prostor za duboko lični doživljaj svega što se odvija na sceni, dopuštajući gledaocu da sam odabere fragment koji na njega ostavlja najsnažniji utisak.

treci-basteatar-treci-dan-milica-rakovic2

Predstava otvara možda i najteže pitanje od svih: da li je, recimo, kometa koja svakog trenutka može da pogodi Zemlju i uništi sav život na njoj, snažnija od umjetnosti. Da li bilo koji vid umjetnosti zaista garantuje besmrtnost, ili je i njen smisao jednako nedokučiv kao smisao bilo kog drugog segmenta naših života? Ako je umjetnost zaista besmrtna, da li i koliko je ugrožava pandemija? Konkretnije: da li pozorište, a naročito nezavisna scena, može da preživi okolnosti u kojima se trenutno nalazi? I ako da, sa kakvim posljedicama?

Razmatranje ovih pitanja nastavljeno je na Okruglom stolu posle same predstave u Galeriji Doma omladine. Prateći program sinoćnje večeri obuhvatao je promociju romana „Podstanar” Filipa Grujića, autora drame „Tamo gde pevaju”, čije je javno čitanje zakazano za sjutra u 17 časova. Večeras, četvrte večeri festivala, na sceni Knjaževsko-srpskog teatra očekuje nas predstava „Tri zime”, diplomski rad studenata glume u klasi profesorke Jasne Đuričić i Sanje Ristić Krajnov, sa početkom u 18 časova.

Foto: Milica Raković (hocupozoriste.rs)



Povratak na vesti


Ukoliko želite da naš rad podržavate iznosom koji sami određujete na mesečnom nivou, kliknite ovde: https://www.patreon.com/hocupozoriste